El rame el ga na ecełente resistensa ała coroxion in anbienti sechi, ma el xe propenso a formar patina in anbienti a alta-umidità o co gas de solfo, co el risultato de un aumento deła resistensa al contato. Ła superfisie de l’ałuminio ła xe propensa a formar un film de òsido denso, che el pol invese prevegnir ulteriore coroxion. Tutavia, ła resistensa del film de ossido (circa 10−6Ω·cm2) ła xe tanto pi alta de queła del substrato de rame (10−6Ω·cm2), e ła ga da esar mejorà co ła placatura de stagno, ła placatura de nichel o el tratamento co l’osidasion anodica.
In termini de influensa deła tenperadura suła condutività ełetrica, el coefisente de tenperadura de resistensa del rame (0,0043/ grado ) el xe pì baso de queło de l’aluminio (0,0041/ grado ), ma el coefisente de espansion termica de l’aluminio (23,6×10−⁶/ grado ) el xe 1,4 volte queło del rame (0,0043/ grado ) el xe 1,4 volte queło del rame. (16,5×10−6/ grado ). In senari co flutuasion de tenperadura inportanti, l’espansion termica e ła contrasion dełe bare de aluminio łe xe pì forte, che łe pol far s-cioparse nei ponti de conesion. Questo el pol esar sbasà co el progeto struturałe (come ła riserva de buxi de espansion) o co l’uxo de conetori flesibiłi.
